Dijital ekonominin yükselişi ve gelişmiş küresel bağlantının damgasını vurduğu bir çağda, biri sık sık bir ülkenin sakinlerini bulurken diğerinden gelir elde ediyor. Bu senaryo genellikle iki ülkenin ikamet ve kaynak kuralına dayalı olarak aynı gelir üzerinden vergi aldığı çifte vergilendirmeyi tetikler.
Çifte vergilendirmeden kaçınma anlaşmalarının (dtaa’lar) birincil amacı çifte vergilendirme örneklerini ortadan kaldırmak olsa da, çok uluslu şirketler (ÇUŞ’LAR), fonları, kredileri ve yatırımları yönlendirmek için kanallar olarak uygun vergi anlaşmalarına sahip yargı bölgelerini sıklıkla kullanır, böylece karların geri gönderilmesine ilişkin vergileri en aza indirir ve kaynak ülkedeki sermaye kazançları ve buna bağlı olarak, ayrıca tevkif edilen vergileri ve getirileri aşındırabilecek diğer harçları sınırlamak. Şirketler, yerel vergi yasalarına kıyasla işlemleri stratejik olarak yargı bölgeleri aracılığıyla yönlendirerek ve vergi oranlarının düşürülmesi veya sınırlı vergilendirme kapsamı yoluyla faydalı hükümler kullanarak, vergi sonrası beyannamelerini artırabilir ve küresel pazarda rekabet avantajı elde edebilirler.
Örneğin, Hindistan’da ikamet eden bir şirketin BAE’de bulunan bir kuruluşa hizmet sağladığını varsayarsak, Hindistan kuruluşu Hindistan’daki küresel geliri üzerinden vergilendirmeye tabi olacaktır (ikamet kuralına göre). Eşzamanlı olarak, Birleşik Arap Emirlikleri CT Yasası uyarınca, aynı gelir, Birleşik Arap Emirlikleri’nde devlet kaynaklı gelir olarak vergilendirilir, çünkü yerleşik bir kişiden, yani Birleşik Arap Emirlikleri kuruluşundan (kaynak kuralına göre) elde edilir. Sonuç olarak, ülkeler arasında dtaa’nın bulunmaması veya DTAA ödeneğinin alınamadığı bir durumda, Hindistan kuruluşu her iki ülkede de aynı kar üzerinden vergi ödemekle yükümlüdür. Tersine, Hindistan ile BAE arasında bir DTAA’NIN varlığı, çifte vergilendirme sorununu hafifletir, çünkü DTAA, yalnızca yabancı bir yargı alanında daimi bir kuruluş oluşturulursa, yabancı bir yargı alanındaki ticari karları vergilendirme kavramını içerir. Ayrıca vergilendirilecek gelir, daimi kuruma atfedilebilecek gelirle de sınırlıdır. Bu, yabancı yargı yetkisinde bulunmayan şirketler için vergilendirme kapsamını azaltır.
Singapur ve Hindistan ile yapılan işlemlerde BAE kaynaklı bir gelir için sınır ötesi bir işlemde stopaj oranları, bu ülkelerle yapılan dtaa’lara göre yüzde beşten yüzde 12,5’e kadar değişmektedir. Mauritius ile yapılan işlemlerde, BAE-Mauritius dtaa’ya göre, BAE, devlet kaynaklı temettü ve faizlerin vergilendirilmesine ilişkin haklardan vazgeçmiştir. Dtaa’lar genellikle azaltılmış bir kapsam veya sınırlı vergilendirme kapsamı sağlayarak faydalı bir vergi rejimi sağlarken, iç hukuk tipik olarak DTAA hükümlerinin yalnızca daha faydalı oldukları ölçüde uygulanacağını öngörür. Bu hüküm nedeniyle, ilginç bir şekilde, şu anda yerleşik olmayanların BAE kaynaklı gelirleri üzerinden yüzde sıfır stopaj oranı sağlayan BAE BT rejimi, Dtaa’ların muadilleriyle olan hükümlerinden daha faydalıdır. Dolaylı olarak, BAE devlet kaynaklı gelir elde eden yerleşik olmayan bir kişi, yüzde sıfır stopaj nedeniyle vergiye tabi olmasına rağmen, şu anda vergileri tahsil etmek için hiçbir mekanizma geçerli değildir.
Prateek Tosniwal, Partner, MICS
Bu tür işlemleri vergi cennetleri olarak adlandırılan daha faydalı vergi rejimlerinden yönlendirmek ve antlaşma alışverişini benimsemek yaygın bir uygulama olsa da, birkaç yargı bölgesinden oluşan hükümet, Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Teşkilatı (OECD) ile birlikte, yalnızca tercihli bir vergi anlaşması sağlayan vergi anlaşmalarında değişiklik yapmak için aktif olarak önlemler alıyor. vergi muamelesi, aynı zamanda antlaşma alışverişini önlemek için dtaa’larda geriye dönük olarak değişiklik yapılması.
Hindistan-Mauritius dtaa’da işlemlerin ilke amaç testini yerine getirmesini gerektiren, yani işlemin temel amacının vergi indirimi elde etmek olmadığını gösteren son önerilen değişiklikler, katı suistimal karşıtı hükümler getirme ve boşlukları doldurma niyetini ve eylemini açıkça yansıtmaktadır. Sonuç olarak, sınırların bulanıklaştığı ve pazarların ulusal sınırları aştığı durumlarda, dtaa’ların stratejik kullanımı, rekabet avantajı elde etmeyi amaçlayan ÇUŞ’LAR için güçlü bir araç olarak ortaya çıkmıştır. Birden fazla yargı alanında kazanılan gelirin çifte vergilendirilmesini önlemek için tasarlanan bu anlaşmalar, yalnızca vergi yüklerini ortadan kaldırmak için değil, aynı zamanda işletmeleri küresel arenada öne çıkaran vergi açısından verimli yapıları şekillendirmek için giderek daha fazla kullanılmaktadır. Boşlukları doldurmak ve daha şeffaf bir vergi ortamı sağlamak için hem hükümet yetkilileri hem de OECD tarafından tutarlı bir çaba var.
Yazar Ortaktır, MICS International